Отаны ортақтың діттеген мұраты да бір болса керек-ті. Біздің бүгінгі кейіпкеріміз, Қордай ауданының Сортөбе ауылында дүниеге келген Рамиль Эрваның өмірі қазақ пен дүнген халықтарының арасындағы татулық пен өзара түсіністіктің бір көрінісіндей. Рамильдің ұлты дүнген болғанымен, қазақтың тілін, дәстүрін, ұлттық мәдениетін бала кезінен бойына сіңіріп өскен.
– Балалық шағым өткен Сортөбеде қазақ пен дүнген отбасыларының аралас құраластығын көріп өстім. Қазақы ортада өскен бала үшін өзге ұлттың мәдениетін тану, оның дәстүріне құрметпен қарау табиғи нәрсеге айналады. Әрине, өзімнің дүнген екенімді әрдайым мақтан тұтамын. Дүнген халқының салтын, мәдениетін, отбасылық құндылықтарын құрметтеймін. Сонымен бірге өзімді қазақ халқынан алшақ сезінбеймін. Менің ұлтым – дүнген, жаным – қазақ, – дейді Р. Эрва.
Бүгінде Рамиль мен жары Малика екеуі Нурали есімді ұлды тәрбиелеп отыр. Бұл отбасы үшін бала тәрбиесі әрдайым алдыңғы орында. Нурали қазақ тілінде еркін сөйлейді. Ал Малика бастауыш сынып мұғалімі болып еңбек етеді. Оның күнделікті жұмысы бала тәрбиесімен тығыз байланысты. Қазақ тілін, қазақтың салт-дәстүрін, ұлттық құндылықтарын шәкірттеріне үйретіп жүрген ұстаз ретінде ол бұл дүниелердің бала өміріндегі орнын жақсы түсінеді.
Нуралидің қазақ тілінде еркін сөйлеуі – ата-анасы үшін қуаныш. Үйде балаға тіл үйретудің, ұлттық дәстүрді танытудың өз орны бар. Бала үлкендерден көргенін бойына сіңіреді. Әке-шешесі әртүрлі мәдениетті құрметтеп, адамдармен сыйластықта өмір сүрсе, бала да соны қалыпты өмір салты ретінде қабылдайды.
Рамиль қазақ пен дүнген арасындағы жақындық туралы сөз қозғалғанда ортақ дінді де атап өтеді. Екі халық та ислам дінін ұстанады. Оның пікірінше, мұсылмандық құндылықтар адамдарды жақындастырады. Үлкенді сыйлау, ата-ананы құрметтеу, отбасының берекесін сақтау, бала тәрбиесіне көңіл бөлу сияқты ұғымдар екі халықтың тұрмысында да бар. Рамильдің айтуынша, халықтарды жақындастыратын дүние күнделікті өмірден көрінеді. Бір-бірінің салтын білу, тілін құрметтеу, дастарқанын сыйлау, қуанышына ортақтасу адамдардың арасындағы байланысты күшейтеді. Мұндай қарым-қатынас уақыт өте келе ұрпақтан ұрпаққа жалғасатын әдетке айналады.
Рамильдің отбасы үшін ұлттық ерекшелікті сақтау мен өзге мәдениетке құрметпен қарау бір-біріне кедергі келтірмейді. Керісінше, әр халық өзінің салтын сақтай отырып, көршісінің мәдениетін таныса, адамдардың арасындағы түсіністік те арта түседі. Сортөбе ауылындағы қазақ пен дүнген отбасыларының күнделікті қарым-қатынасы осының қарапайым мысалы. Бір ауылда тұрып, бір ортада еңбек етіп, балаларын бірге тәрбиелеп отырған адамдардың арасында ортақ әңгіме де, ортақ қуаныш та көп.
